Andan aves a pousar polas sombras da memoria

Andan aves a pousar polas sombras da memoria,
Sen permiso,
Como entrando desde a néboa
Por unha porta escura,
Sen quereren amolar,
Unha brisa tan sutil a que moven coas ás.

Seica veñen desde o olvido,

Por camiños xunto ao mar do esquecemento.

Traen no bico unha guirlanda,
Unha carta
Que alguén non enviou,
Un borrancho
Sobre unha folla murcha.

Advertisements