Der Abschied

Cantábaslle triste Ich liebe meinen Mann

ás primeiras sombras do inverno

naquel café do Báltico sen nome.

 

As áncoras da noite no repouso

e a eivada luz tinxida de ribeira

alongaban a estancia do eco

no espello dunha música de esponxas.

 

Como esquecerte, oh Alemaña!

 

Grande é o vaivén co que moven as horas

o carro de flores da tarde. Os días

(que son as areas dun deserto inútil)

pasaban lentamente. Soñabas

a trémula imaxen do cristal

e a poeira antiga dun relóxio gótico.

 

IMG_1197 copiar

de O regreso das ninfas, 1985

Advertisements