Andan aves a pousar polas sombras da memoria,

Sen permiso,

Como entrando desde a néboa

Por unha porta escura,

Sen quereren amolar,

Unha brisa tan sutil a que moven coas ás.

 

Seica veñen desde o olvido,

Por camiños xunto ao mar do esquecemento.

 

Traen no bico unha guirlanda,

Unha carta

Que alguén non enviou,

Un borrancho

Sobre unha folla murcha.

 

images-3

Advertisements