Tristán e Isolda

Advertisements

Elektra andaba escura, inaccesible,

As bandeiras confundidas, estandartes tenebrosos,

As insignias e os emblemas do sombrío e do secreto,

Eran astros e luceiros,

Campás da adversidade.

 

Non había na cidade, nos suburbios e distritos,

Outra glosa que a tristeza,

Outra engádega de luz

Que as bágoas que vertemos,

Máis enigma que observar

Que algún pórtico entreaberto, unha cancela

Para o alto dunha torre,

Mirador da inmensidade.

 

Mais a chuvia estaba alí

Nunha hora tormentosa.

Embazando a nosa cifra

No insondable.

 

Torre ou pozo estaba Elektra

Noutro plano, noutra altura.

 

Schloss Neuschwanstein / Photochrom -  -