a Álex Alonso Nogueira

 

Un vento de poente deita luces amarelas sobre as árbores do parque.

New York xace tendida á miña beira

O mesmo que unha iguana, un longo cemiterio,

Un campo de verduras.

E achégame o seu vaso, un cálice de flores,

Cornucopia do solpor.

 

Hai músicos tocando un algo de Steve Reich.

 

O tempo habita en min, un barco fumegando,

E vai vertendo sombras e caixas de tristeza.

Sonora frauta, soño

De noites a furar

No alto das cancelas,

No centro de valados e estacadas,

Adarves, baluartes, cercados, paramentos.

 

Music for eighteen musicians.

 

Pois onte xa é pasado,

Mañá inda é porvir.

Mais hoxe é un agasallo,

Obsequio do presente.

 

Every work of art is an uncommitted crime, escoito.

 

Nos cálices do rito, en tempos de mudanza,

Mirei que te achegabas no ermo da paisaxe.

E agora estás aquí.

Non moras no traxecto,

New York, meu pesadelo,

Espectro da ansiedade.

 

E alguén que se apresura a contestar:

There is no love that is not an echo.

 

As torres doutro tempo do Upper East Side,

Contidas na emoción da envergadura,

Reflicten toda a cor do meu Martini.

 

Se non morremos hoxe,

Tempo é de celebrar.

 

“There is no love that is not an echo”.

Theodor Adorno

 

“Every work of art is an uncommitted crime”.

Theodor Adorno

“La musique est peut-être l’exemple unique de ce qu’aurait pu être – s’il n’y avait pas eu l’invention du langage, la formation des mots, l’analyse des idées – la communication des âmes.”

Marcel Proust

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Advertisements