E andan nubes a verter o seu corpo no horizonte,

Derramadas de outubro ou de novembro,

Amplas, libres, derretidas,

Como un longo carrusel que vira o mundo,

E deléitannos co fume,

Suspendidas na tristeza,

A daren conta de que segue

O balbordo e o bulicio,

A algarabía.

Porque a vida son clamores

E disturbios e tumultos.

O ballet dunha paixón,

Abanqueiros e fervenzas.

 

17216806665_db382c5f95_o

Advertisements