Xardín queimado-fragmento XIX

tumblr_lyutkahOjR1qafepso1_500

E díxome daquela pensando que eu portaba

Bandeiras como hortensias e borra de tabaco

Oh vén altiva Electra

Lasciate ogni speranza

Tal e como agora vas

Xa vella e anugallada

Dareiche a flor da sombra e o tálamo nupcial

Manchado de poetas embriagados

Tal e como agora vas

Xa vella e anugallada

By the waters of Leman

Para sempre derrotados

LASCIATE OGNI SPERANZA, VOI CH’INTRATE

LADIES AND GENTLEMEN,

YOUR ATENTION PLEASE

Do mar pola orela mireina pasar

Neboenta dos poetas

By the waters of Leman

Abril era unha abra con naves debuxadas

Con longas e con lánguidas pegadas de tristeza

Electra era unha chave sen porta para abrir

Electra xa era só melancolía

Electra era unha porta sen abrir

Que o poeta está manchado pola culpa

O seu traxe leva sangue de linguaxe

A camisa borras negras de caer

A rebolos na lameira das palabras

O poeta está impregnado de suor

Os zapatos teñen cortes adxectivos

E os seus verbos esparexen a tristeza

Como un vómito febril de signos e destino

O poeta está ferido por loitar

Contra a néboa e contra a sombra

A súa ollada mira neve no deserto

E nas illas logra ver unha nube sobre o ceo

O poeta xa non vive neste mundo

 

 

para descargar o poema completo

Advertisements