Xardín queimado-fragmento VII

Federico García Lorca

Falareivos da nación

Neboenta dos poetas

República infeliz

Xardín queimado

Oh vén altiva Electra acepta os ornamentos

De ouro que che damos

E isto eu repetía sen cesar

Electra era unha nube de sombra que xurdira

By the waters of Leman

No fondo dun paraugas acendido

De tanta chuvia eléctrica

Electra era unha imaxe que estaba no final das letras computadas

Das letras que xurdían no fondo da pantalla

E Electra non falaba dicía sen parar

Mais tanto era o dicir que nada se entendía

Electra era unha chave sen porta para abrir

Electra xa era só melancolía

 

 

para descargar o poema completo

Advertisements