early in the morning

2444777627

É moi cedo na mañá cando o corpo inda levita

debuxando flores secas con pigmentos de soidade

cando chegan os poemas.

 

Veñen barcos desde lonxe. Van chegando na distancia.

E descargan caixas cheas de borralla

e garrafas de cristal oh con cápsulas amargas.

E hai un sopro de aire leve que acariña o corazón

e pon límites na tarde e horizontes e unha néboa.

E un antigo manifesto que proclama a escravitude:

“fiquen presos para sempre no seu cárcere de letras,

fiquen always ensumidos na súa lúcida prisión.

E non teñan outra vía de saída

que as palabras e as palabras.

Sexan fieis a esta proclama.

Non procuren liberdade”.

 

E é tan cedo na mañá

cando o corpo inda precisa mergullarse na distancia

e deixar atrás os mapas

cando chegan os cometas,

as estrelas fuxidías que perseguen outro rumbo

na derrota sideral dos camiños perdidos.

E son quen de abrir as portas do palacio abandonado

e son quen de procurar a despensa das laranxas.

 

É moi cedo e teño frío.

Vai decembro dando morte a este ano consumido,

a un revolto de semanas e de páxinas e meses

sen nostalxia doutro abril,

sen vontade de regreso.

Só decembro cun puñal a pingar cancións amargas.

Só decembro cos zapatos

enlamados de tristeza.

Advertisements