perfume

tumblr_lep5yaKh0l1qa95wro1_500

 

ás veces un perfume perdura como sombra

 

ti vas tan intranquilo seguindo o teu misterio

e escoitas como chega un século de rosas

un pó de pedras altas caídas desde o fondo

dun  cofre ben fechado de vellos tulipáns

e ves que ao lonxe dormen insólitas papoulas

mazás de limpo vidro hortensias inda ebrias

e longas cicatrices que sangran un aroma

de arroces fermentados e pétalos de voo

 

e ás veces un perfume que pasa por alí

decide frecuentarte como sombra

a aba dun sombreiro nacida dos enigmas

a filla dunha flor crecida como arbusto

 

e entón dormes á sombra dun perfume

lugar que o vento sabe e emprega como centro

na umbría engalanada no escuro perfumado

o vento que che furta do peito e dos pulmóns

a onda arrebatada de sal e de distancia