procrastinación

carpe diem

oh segue esparexendo semente polos campos

inclínate contempla a sombra dos teus pés

igual que se verteses licor de esquecemento

licor da túa memoria perdida ou fusilada,

licor de lúa acesa no porto dos teus soños,

vagando entre os sepulcros de vellos cemiterios,

licor de pan durmido licor de néboa triste

licores de ouro ou prata ou flor de porcelana

 

se o porto no que ancoras os círculos do voo

deitando en arredores de cinza os teus escrúpulos

non é máis que unha abra de abril pola distancia…

 

se os ollos con que miras a sombra dos teus pés

non serven para abrir a carne das mazás

os libros da tristeza…

 

se a morte pousa aquí a man sobre o teu lombo…

Advertisements