across the universe

3091900-jaj-o-zachodzie-s-o-ca-w-wodzie--surrealistyczne-grafiki-cyfrowej

Do mar que apousa agora nas dornas da distancia

deixando atrás a Illa, tamén Vilagarcía,

as ondas son incendios que baten contra o sol

e eu tento esconxurar no corpo a enfermidade.

Cangado co fardel dos anos xa vividos,

deitado nun silencio que ferve con palabras

e vén esparexer poemas coma este,

medito sobre ti e sinto o esquecemento

galgando entre os vapores do solpor,

oh luz do mar tranquilo

oh tenue anoitecida.

Nothing’s gonna change my world.

 

Das barbas que progresan nos bordes do meu rostro

e acenden brillos brancos de vello e de cansazo,

un voo de trigo novo lambido polo sol,

regresa  o tempo atrás e funda unha cidade,

un longo imperio triste que nunca conquistei,

a voz dunha soprano que murcha na memoria

igual  que murcha agosto o orgullo das hortensias.

Sentado a dar sentido no fondo da conciencia,

fervendo os meus absurdos, varrendo os meus fracasos,

oh luz do mar tranquilo

oh tenue anoitecida.

Nothing’s gonna change my world.

Advertisements