Fatídica

IMG_2401

 

Se en hora de escoitar das cordas o rumor

Gravísimo que anuncia do oráculo a mensaxe,

Por peso do vivido, por falta de descanso,

Decides entregarlle aos soños a conciencia

E ignoras canto a voz que dita o que acontece

Recita en ton monódico, non penses que, iletrado,

De xeito tan infame, a sorte poderás

Burlar e escarnecer, e así, furtivo, abrir

A caixa que desata treboadas.

Acaso, se a fortuna se alía co teu barco

E en voos de suaves ondas empurra o teu velame,

En portos de occidente o corpo pousarás

E en pródigas tabernas o queixo, a salazón,

O viño catarás gozoso ou as améndoas.

Mais nunca nese abrigo amparo en triste día

Dos fados que executan condenas mortuorias

Lograr será posible, pois nada pode, alleo

Aos pérfidos decretos, vivir un só minuto

Sen ordes nin licencias, permisos e designios

Advertisements