Advice

Aquelas vellas prazas que outrora camiñei,
seguindo un rumbo exacto na busca do pasado,
de imperios que caeron, cidades derrubadas,
e templos que acendían o cólico da fé,
deixáronme esta forma de andar contra a distancia,
un xeito de entregarlle silencio ou melodía,
verter acaso o mundo en forma de pregaria,
pousar en leito escuro o corpo de tan canso.

Tamén aqueles ríos que souben debuxar
deitando a longa alpaca do inverno na corrente;
as árbores de sombra que foron regalando
mazás como memoria, laranxas como olvido,
leváronme de présa seguindo algunha sombra
a aldeas consumidas ou vilas a crecer
na industria que dá froitos da flor do esquecemento.

Así foron os días que tiven que vivir,
as ansias que criei soñando contra o mundo,
as chagas que formaron as pedras das estradas,
roendo sen preguiza na planta dos meus pés.

É este o meu consello:
Non sigas este rumbo. Procura outra viaxe.
Aquí non se celebra máis festa que o solpor.

Que a sorte ou o destino che sexan máis propicios
e poidas aínda moza sentir como che rolda
a sona que mereces, o gozo de vivir.

Advertisements