DA DIVINA USURA E OUTROS ASUNTOS DE ECONOMÍA E TEOLOXÍA

Relata un dito célebre, oído nalgún bar
En horas de lecer, que os deuses son, sen dúbida,
Criaturas envexosas que nunca fan regalos
Nin dádivas, propinas, presentes, agasallos.

Así que cando un día che outorgan o contento
Ou gozas da bonanza, do triunfo ou da fortuna,
Non é porque merezas galano semellante
Nin teñas aforrado na conta dos teus días
Inxente capital que poidas nesa hora
Fundir, dilapidar, senón porque está escrito
Que en tempos do porvir o empréstimo outorgado
Con creces has pagar, e impostos, sobreprezos,
Tributos e dereitos.

Ah ruíns, cobizosos, sublimes usureiros.

de Refutación da musa, 2002

HAXIOGRAFÍA

Falhámos a vida, menino!
– Creio que sim… Mas todo o mundo mais ou menos a falha. Isto é, falha-se sempre na realidade aquela vida que se planeou com a imaginaçåo.

Os Maias, Eça de Queiroz

Et ils résumerent leur vie.
Ils l’avaient manquée tous les deux, celui qui avait rêvé l’amour, celui qui avait rêvé le pouvoir.
Quelle en était la raison?
– C´est peut-être le défaut de ligne droite, di Fréderic.

L’éducation sentimentale, Gustave Flaubert

 

Ás veces ao mirar a luz das biografías
Das xentes do meu tempo, admiro a traxectoria,
O exacto do camiño
E sei entón que fun vagando entre as materias
Inermes do destino,
Sen ruta, como un cego. Inútil abrir portas,
Atravesar postigos.

De ter mudado o rumbo, cambiado o itinerario,
trocado a miña marcha, buscado outro desvío,
Agora espallaría nas páxinas dun diario,
Mordaz, comprometido,
Con roupas elegantes, brillantes raciocinios.

Mais non terei opción, non volve a mocidade,
E os anos que aínda resten serán mares movidos.
Difícil, pois, virar o leme do navío.

Paxaros que regresan da tarde na distancia
Acenden nas súas asas a brétema do olvido

de Morte do fadista, 2000